sobota, 10 listopada 2012

Taka tam codzienna rozmowa z Beatą xD

(A)-I jak tam zyjesz?
(B)-Żyje . :D
-No ale ja się nie pytam czy żyjesz tylko jak żyjesz ?
 Ze żyjesz to wiem bo odpowiadasz ..
 
chyba że to ktoś inny..

 kto udaje cb..
 Bo cię zabił, wypatroszył i pożerł ..
 A teraz zeby wszyscy myśleli że żyjesz podszywa się pod cb ..
 A ja mu to wszystko piszę..
-ŻYJE !
-Udowodnij !
-TY NIEWYINDYWIDUALIZOWANA LAMO !
-Mogłaś/łes ją torturowac żeby powiedziała ci to!
 żebyś miał/miała dowód że ty to ty a nie..
 Biedna beata .. tyle się nacierpiała przed śmiercią .. ;(
 
Pomszę ją ! Zobaczysz !
 Albo nie..
 Ja nie lubie ludzi torturowac, zabijać, wypatraszać i jeść..
-AŚKA GŁUPKU !
 GLUPKU JEDEN !
 Ty KNOPERSOŻERCO !
-Tera mam dowód !
 Beata by mnie tak nigdy nie nazwała !
 ona zawsze była bardzo poważna, rozsądna i spokoja !
 I co ?!
 Głupio ci teraz co?
-HAHHAHA !
 PRZECIEZ JA NIE JESTEM POWAŻNA !
 TU CIE MAM !
 TO POD CIEBIE SIĘ KTOŚ PODSZYWA !

 PEWNIE WYCIĄGNELI OD MAKSIA INFORMACJE O MNIE I TERAZ MÓWIĄ TAKIE RZECZY !
-Masz na to jakiś dowód ?!
-WIEM ZE NIE JESTEŚ Asia !
 JESZCZE CIE DORWE !
-NO KURDE NO !
 TERAZ TO JUŻ BD MUSIAŁA CIE ZABIC..
 ZA DUŻO WIESZ..
 nie mogę tego tak zostawić..
 tu chodzi o moją przyszłość..
-jesteś złym człowiekiem kimkolwiek jestes !
 ZRÓB Z ASIĄ CO CHCESZ TYLKO KUP MI JUTRO KATECHIZM !
-ASI JUŻ NIE MA !
 buahahahha!
-BEATY TEZ !
 I CO ? ŁYSO CI ?!
 Najpierw Beata ...
 Potem Gekreptunia ...
 Potem Maksio ..
 Załatwie ich po kolei ..
 BĘDĄ CIERPIEĆ W MĘCZARNIACH I BŁAGAĆ O JAK NAJSZYBSZĄ SMIERĆ !
-No to tak..
 Powoli..
 Nie ma Beaty i Asi...
 Bo ich zabiliśmy (dokładnie torturowaliśmy, zabiliśmy, wypatroszyliśmy i zjadłyśmy)
 W takim razie skoro ty jesteś złaaa i ja jestem złaa to obie jesteśmy złee i żadna z nas nie pójdzie na na policje wiec zabijać się        nie musimy..
-O BOSSSSSSSSSSSZZZZZZZZZ ! JESTEM TAKI ZŁY !
 SOJUSZ ?
-Stop!
 Dlaczego piszesz o sobie w formie męskiej?
 Start!
-stop !
 niechcący
 start !
-czekaj mowa psychologiczna dotyczaca tego że mówisz o złu w formie męskiej:
-SZADAP !
 GADAJ O SOJUSZU A NIE MNIE TU WPLATUJESZ W PSYCHOCOŚTAM !
-No ale ..
 ja lubie.. :(

 No dobra :D
 Sojusz :D

sobota, 27 października 2012

Dalsza część książki.. :) ~a

Dzień zaczął się jak każdy inny. Zjadłam śniadanie, ubrałam się i umyłam poczym poszłam na wpół śpiąca do kościoła. Jedyna myśl która trzymała mnie na duchu to ta że to już ostatni dzień kiedy muszę wstać o tej porze. Jutro już będę mogła spać do po wieczora i na pewno tak zrobię. Jak na pierwszy dzień wakacji pogoda nie była wymarzona. Było zimno, padał deszcz i jeszcze do tego była mgła. Trochę inaczej to sobie wyobrażałam przez ostatnie dziesięć miesięcy. W kościele wszystkie miejsca były już zajęte. Nie widziałam też nikogo znajomego. Ustałam przy drzwiach wejściowych i tam spędziłam resztę mszy. Dopiero kiedy wyszliśmy na zewnątrz zobaczyłam Cassidy rozglądającą się za kimś i Nine idącą w moją stronę. Wyglądała okropnie. Jakby miała zaraz zemdleć. Była blada, miała podkrążone, lekko zaczerwienione oczy, jakby dopiero co płakała.
- Hej, słabo wyglądasz. Dobrze się czujesz? – spytałam kiedy znalazła się koło mnie.
- Tak. Po prostu nie mogłam zasnąć w nocy i jestem trochę zmęczona. – odpowiedziała , nawet na mnie nie patrząc. Nie wyglądała by aż tak źle gdyby tylko nie spała. Poza tym za dobrze ją znałam żeby jej w to uwierzyć. Zawsze potrafiłam rozpoznać kiedy kłamie, lub nie mówi całej prawdy tylko coś ukrywa. Nigdy nie patrzyła wtedy na człowieka, tylko zawsze odwracała wzrok i bawiła się palcami. Kiedyś Cassidy powiedziała jej o tym, ale mimo wszystko i tak nie potrafi nad tym zapanować.
- Na pewno wszystko w porządku? Wiesz, że mi możesz powiedzieć o wszystkim.
- Wiem, ale teraz naprawdę wszystko jest dobrze i nie musisz się marwić.
Nie nalegałam dłużej i nie pytałam ją o to więcej. Gdyby chciała powiedziałaby mi, a to że nie mówi to znaczy że po prostu nie chce żebym wiedziała, więc nie ma sensu dalej ją o to wypytywać. Chociaż wiedziałam że coś się stało.
Szliśmy w kierunku Cassidy, zauważyła nas dopiero gdy byliśmy na odległości jakiś 5 metrów.
- Cześć, właśnie was szukałam… - popatrzyła chwile na Nine- Coś się stało? – po czym spojrzała na mnie, pokręciłam tylko porozumiewawczo głową, a ona oczywiście zrozumiała.
- Nic mi nie jest. Chodźmy już, bo spóźnimy się na zakończenie.
Szkoła była około pół kilometra od kościoła. Szliśmy prawie w milczeniu. Porozmawialiśmy trochę o pogodzie i o naszych planach na wakacje. Wszystkie trzy większość wakacji spędzimy na miejscu. Tylko pod koniec  Sierpnia Nina jedzie na obóz harcerski na tydzień, a Cassidy najprawdopodobniej do swojej babci w góry.
Pierwsze osoby jakie zobaczyliśmy po wejściu do szkoły to Zoey i Emily. Podbiegły do nas od razu jak nas zobaczyły i zaczęły mówić jak bardzo cieszą się z rozpoczęcia wakacji i tego jak je spędzą. Nina była całkowicie wyłączona i zajęta swoimi myślami. Zaczynałam się o nią coraz bardziej martwić. Poczym zobaczyłam Aidena  i sama się wyłączyłam.


wtorek, 16 października 2012

środa, 3 października 2012

Więc dzisiaj miało miejsce takie straszne coś. Jakiś debil potrącił mojego psa. Leżał on przed furtką a dookoła niego krew.. ilość której jeszcze nigdy nie zaznałam zobaczyć. Na szczęście przeszedł kilkanaście operacji i w tym momencie jest pod narkozą i smacznie śpi : )~Olaa ;3

niedziela, 30 września 2012

Chyba zacznę pisać jakieś nowe opowiadanie o One Direction... chociaż sama nie wiem.
Może chcecie jakieś o wampirach albo coś podobnego. ? piszcie w komentarzach chociaż i tak pewnie nic nie napiszecie xD~ Olaa ;3
A więc teraz pododaję trochę informacji o moich przyjaciołach < 3
Ala < 3
wiek: 13
kolor włosów: strasznie ciemny brąz
kolor oczu : wieeelkie brązowe oczy <3
Z Alą znam się od 10 lat, ale dopiero w czwartej klasie zaczęłyśmy się zaprzyjaźniać. Dzisiaj jesteśmy najlepszymi przyjaciółkami. Jest ona dla mnie kimś ważnym. *:
Asiaa <3
wiek: 14
kolor włosów: śliczny blond
kolor oczu: zielony
Z Asią zapoznałam się przed przypadek. Zaczęła do mnie pisać na gg. Z początku myślałyśmy że jesteśmy seryjnymi zabójcami hahaha, ale potem okazało się, że to dobra koleżanka mojego brata. STRASZNIE cieszę się, iż się zapoznałyśmy. Bo gdyby to się nie stało moje wakacje były by nuudne a ten blog by nie powstał bo to ona go ze mną prowadzi. <3 
Beti <3
wiek: 14
kolor włosów: brązowe strasznie długie i grube <33
kolor oczu: boski błękit
Z Beatą zapoznałam się dzięki Asi. Mówimy sobie totalnie o wszystkim. Jest ona rąbnięta jak ja.. albo nawet mocniej. Te waakacje dzięki niej i Asi mogę zaliczyć do najlepszych hahaha. Mimo różnicy wieku i krótkiej znajomości dogadujemy się jakbyśmy znały się od kilkunastu lat. A i lubi jak nasze telefony się gwałcą.. HAHAHA Szkoda tylko, że Asia i Beti mieszkają nie w tym samym mieście co ja.. no cóż;C

sobota, 22 września 2012

Rozdział 5

Rozdział 5

W poruszaniu się po Londynie nie mieliście najmniejszego problemu w końcu twój tata się tu urodził i wychowywał. To dlatego masz angielskie imię i nazwisko. Rodzice mówili ci, że kiedy miałaś zaledwie roczek wyprowadziliście się do Polski bo mama z stamtąd pochodzi.
Twój nowy dom był... ogromny.
- I co podoba ci się ? Lepiej idź obejrzeć śro..- nie słuchając szybko pobiegłaś w stronę domu.
Gdy twoim oczom ukazał się ciepły i niestety bardzo oświetlony salon od razu pobiegłaś na górę. Było tam z 6 drzwi. Zaglądałaś do wszystkich po kolei, pierwsze drzwi to łazienka. Drugie jakiś pokój chyba sypialnia rodziców, trzecie, mały pokoik czyli domowe biuro mamy. czwarte drzwi prowadziły do dosyć ładnego pokoju. Wiedziałaś, że wybierze go twój brat. Dużo okien a on na razie boi się ciemności, cóż pozostał ci ostatni pokój czyli zapewne jakaś klitka. Kiedy... kiedy weszłaś do swojego nowego pokoju oniemiałaś. To było coś idealnego a zarazem wymarzonego. O czymś takim myślałaś. Nie był to zbyt duży pokój, ale nie była to też klitka. Miałaś własną łazienkę, garderobę i jedno okno z wielkim parapetem na które można siadać. Nie usłyszałaś, że twoja rodzinna zmierza do twojego pokoju, więc gdy ich zobaczyłaś zamknęłaś szybko drzwi na zamek. Zapomniałaś, że na korytarzu widziałaś 6 drzwi, ale.. nie było ich tam. Kolejne halucynacje. Po 2 godzinach twoja rodzina poszła przejść się na spacer. Odmówiłaś im. Zamknęłaś za nimi drzwi i pobiegłaś na górę po drodze licząc schody. Kolejny raz zaczęłaś podziwiać swój pokój. Tylko jeszcze go pomalować.. Oglądając go zobaczyłaś że przy łóżku odstaje jakiś kawałek tapety. Oderwałaś go, w końcu za 2 dni malowanie. Ale za nią nie było normalnej ściany tylko drzwi zwykłe drzwi. Zamknięte. "Super kolejne tajemnice, kolejny dziwny dzień".
~ Olaa.

sobota, 15 września 2012

Rozdział 1
Cześć, nazywam się Naomi Park. W tej książce chciałabym opowiedzieć wam o jednej  niezwykłej przygodzie która przytrafiła się mi i moim przyjaciołom: Cassidy, Ninie, Zoey, Emily i Aiden’owi  w czasie ubiegłych wakacji.
A wiec może najpierw poinformuje was trochę co, gdzie i jak. Czyli.. cofamy się w czasie do początku wakacji.. albo nie .. trochę wcześniej.. Do końca czerwca. Dokładnie do 26 czerwca dzień przed zakończeniem roku szkolnego. I tak żeby było wam łatwiej sobie to wszystko wyobrazić opiszę wam nas troszkę.
Ja mam 14 lat. (To znaczy w czerwcu miałam, teraz mam już 15 bo urodziny miałam w wakacje, ale przypominam, że cofnęliśmy się w czasie i mówię tak jak było wtedy. ) Jestem średniego wzrostu blondynką. Mam pieska o imieniu Raphy i chomika o imieniu Pegi. Moi rodzice wyjechali na dwa tygodnie do Paryża z okazji swojej rocznicy ślubu. Mieszkam też z babcią. Ona wyjeżdża jutro na tydzień do mojej cioci, która mieszka w Canadzie. A ja zostaje sama. Co jakiś czas będzie ktoś do mnie zaglądał. Mam tu sporą część rodziny. Wiec gdyby coś się działo mogę na nich liczyć. Jakoś przeżyje.
Dobra.. idziemy dalej. Teraz opiszę wam trochę moich przyjaciół.
Cassidy Morgan- Jest to moja najlepsza przyjaciółka , ma ciemne , długie włosy, niebieskie oczy i jest nieco niższa ode mnie. Jest bardzo mądra , trochę szalona, pokręcona i zwariowana, ale między innymi za to ją lubię. Wiem też, że zawsze mogę na niej polegać. Jest mi bardzo bliska.
Nina Tarner- Jest trochę podobna do Cassidy. Ma tak samo jak ona długie, brązowe włosy, są tego samego wzrostu. Jest totalnie zwariowana, najgorzej z nas wszystkich. Jej największym marzeniem jest „Zostać wampirem, chronić morojóe w walkach ze strzygami” Sami widzicie, ale za to właśnie ją kocham. Poza tym jest bardzo dobrą przyjaciółką, której można zaufać i zawsze liczyć na jej pomoc. A to że jest trochę szalona to dobrze. Nie da się z nią nudzić i zawsze jest zabawnie.
Aiden James- Jest starszy od nas wszystkich o rok. W tym roku skończył gimnazjum, po wakacjach przeprowadza się do innego miasta. Nie jest on tylko moim przyjacielem. Od ponad 2 lat jesteśmy ze sobą. Jest to najlepszy chłopak jaki chyba istnieje. Mądry, inteligentny, zabawny, miły i w ogóle wszystko. Ale chyba każda dziewczyna myśli że jej chłopak jest najlepszy. No i w ogóle jestem w nim totalnie zakochana. A co do jego wyglądu to ma brązowe oczy, jest ode mnie wyższy i ma ciemne krótkie włosy.
Zoey Bern- Czarne, proste włosy do ramion, jest z nas wszystkich najniższa i tak samo jak ja ma zielone oczy. Nie jest mi zbyt bliska. Nie nazwałabym jej przyjaciółką , góra koleżanką z klasy, ale w tej książce odegra pewną role wiec muszę o niej wspomnieć.
Emily Gordon- Przyjaźni się z Zoey, też nie jest mi szczególnie bliska, ale na początku podstawówki przyjaźniliśmy się ze sobą. Ma krótkie, kręcone blond włosy a jej oczy są koloru szarego.
Mam jeszcze rodzeństwo. Starszego brata i siostrę. Jednak różnica wieku między nami jest dość duża i nie mieszkają już z nami. Przez co w tej książce nie będą się prawie wcale pojawiać.
To było po to aby łatwiej wam było ich sobie wyobrazić.
Wracając do tematu.. jutro jest zakończenie roku szkolnego, zaraz po którym wyjeżdża babcia i zostaje sama na cały tydzień. Nie ukrywam trochę się boje. Szczególnie wieczorów i nocy. Nie należę do osób strachliwych, ale jednak wolałabym aby był ktoś ze mną. Oni zresztą też się trochę martwią. Poza tym sama się w to wpakowałam. To ja ich do tego namówiłam. Babcia nie chciała jechać kiedy okazało się, że rodzice nie zdążą jeszcze wrócić. Tylko ja ją do tego przekonałam. Cały rok siedzi w domu i niegdzie nie wychodzi. Nie pamiętam kiedy ostatnio gdzieś wyjechała. Chyba mnie jeszcze na świecie nie było. Odkąd pamiętam zawsze nam pomagałam. Gotuje, sprząta, opiekuje się mną itd. Wszystko co związane z domem i rodziną. Rodzice dużo pracują przez większą część dnia  nie ma ich w domu a kiedy już są , przeważnie są bardzo zmęczeni i nie mają na nic już siły. Moje rodzeństwo dawno się  wyprowadziło i rzadko ich widuje, a dziadek umarł jak byłam w 2 kl podstawówki, więc babcia jest najbliższą mi osobą. Chciałam aby się od tego wszystkiego oderwała na chwilę i odpoczęła w końcu. A ja sobie poradzę. To tylko jeden tydzień. Minie zanim się obejrzę. Mam zapasy jedzenia co najmniej na dwa tygodnie więc o to także nie muszę się martwić. W ciągu dnia najczęściej będę poza domem. Tylko wieczorami będę sama i tej pory dnia najbardziej się boje. Tak naprawdę nie wiem czemu. Przecież nic mi się nie może stać. Mnóstwo osób nawet mieszka samemu i codziennie tak zostaje. Zamknę się w domu, włączę telewizor i będzie dobrze. Sama nie rozumiem czemu się stresuje.
Idę już spać. Jutro pierwszy dzień wakacji! Jak dla mnie jest to najlepszy dzień w roku. Wieczorem kładziesz się ze świadomością że nic już nie musisz i masz przed sobą całe 2 miesiące wolnego. Jeszcze jutro tylko godzinka w kościele ze 2 w szkole i wolność.

Rozdział 2
Tej nocy miałam bardzo dziwny sen. Śniło mi się, że szłam przez jakieś lekko pofalowane, pagórzaste pole z równo, króciutko obciętą trawą, której kolor całkowicie różnił się odcieniem od zwykłej. Była dużo jaśniejsza. Na końcu tego pola był las. Drzewa w nim też różniły się od zwykłych. Nie potrafię ich dokładnie opisać. Wszystko było (jak to w snach)  zbyt niewyraźne. Pamiętam tylko ze były gigantyczne, większe niż jakiekolwiek inne i nie miały takiego samego koloru jak zwykłe drzewa. Niestety nie pamiętam jaki on dokładnie był. Spojrzałam się na niebo. Była noc chociaż było jasno. Nie było na nim słońca, chmur, gwiazd tylko mnóstwo ogromnych księżyców. Całe niebo w nich było. Były z 4 razy większe od naszego. Ten widok zrobił na mnie ogromne wrażenie. Było to po prostu piękne. Przez cały ten czas czułam czyjąś obecność. Nie potrafiłam jednak określić kto to był i go nie widziałam, ale wiedziałam, że ktoś jeszcze ze mną jest.
I w tym momencie zadzwonił mój budzik. Była już 6.00. Wstałam, wyłączyłam go i poszłam spać. Zawsze tak robie ale i tak się wyrabiam dzięki mojemu psu. Mama nigdy nie mogła mnie rano wyciągnąć z łóżka więc nauczyła Raphiego  mnie budzić. Codziennie rano staje pod moimi drzwiami i szczeka , drapie w nie aż wstanę. Na początku robił to kiedy moi rodzice lub babcia mu powiedzieli. Lecz działo się to codziennie rano i się już do tego przyzwyczaił i robi to każdego dnia bez niczyjej prośby. Zawsze punktualnie kilka minut przed 7.00 a mi godzina na przygotowanie wystarczy jak na razie. Za rok dopiero trzeba go będzie przestawić bo będę musiała wstawać o 6.00 żeby na autobus wyrobić, bo nie zamierzam tu chodzić do liceum. Najprawdopodobniej będę chodziła do LO w innym mieście i będę musiała dojeżdżać. Jednak teraz mam do szkoły blisko i mimo że chodzę pieszo mogę sobie spokojnie wyjść za dziesięć ósma. A budzik ustawiam po to, żeby było mi potem łatwiej wstać. Nie wiem czemu, ale jakoś mi to pomaga.

CIąg dalszy nastąpi..
(wszelkie prawa zastrzeżone)

Asia :D

niedziela, 9 września 2012

Rozdział 4

Rozdział 4
Gdy zeszłaś na dół zobaczyłaś już całą swoją rodzinę przy stole. Uśmiechnęłaś się do nich sztucznie by tylko znów nie wypytywali cię co takiego 'ciekawego' robiłaś w łazience. Śniadanie przebiegło szybko. Praktycznie nikt się nie odzywał. W pewnym momencie zrobiło ci się smutno. Na pewno nie z powodu, iż nigdy więcej nie zobaczysz tego miasta. To było przywiązanie do tego domu. Mieszkałaś tu od urodzenia. Znałaś każdy szczegół-gdzie podłoga skrzypi, a gdzie nie. Do wszystkich pomieszczeń trafiłabyś z zawiązanymi oczami. Z twoich rozmyśleń wyrwał cię tata.
- Wszystko już zapakowane ?
- Taak- twoja mama i brat odpowiedzieli wspólnie. Ty nic nie powiedziałaś.
- Rose czy ciebie zawsze trzeba pytać się o wszystko oddzielnie ?
- Tak- uśmiechnęłaś się i wyszłaś z kuchni.
Godzinę później byliśmy już na lotnisku. "A więc nadeszła pora pożegnania, tylko szkoda, że nie masz tego z kim zrobić, że żaden przyjaciel nie będzie za tobą tęsknił i płakał"-pomyślałaś. Od tego zaszkliły ci się oczy. Przez ten ostatni czas twoje emocje były po prostu na krawędzi. Nie wiedziałaś co się dzieje, lecz te myśli zniknęły tak szybko jak przyszły. Nagle ujrzałaś zmierzającą w twoim kierunku dziewczynę. Na oko miała tyle lat co ty, kiedy się zbliżyła poznałaś ją. Twoja była najlepsza przyjaciółka. Kumplowałaś się z nią od przedszkola a nagle w 1 klasie gimnazjum odstawiła cię a po czasie zupełnie zapomniała, że istniejesz. Teraz ciągle trzymała się z grupką najładniejszych i najlepszych dziewczyn w całej szkole.
Nie wiedziałaś co tutaj robi. Była coraz bliżej.
- Sue ! Co ty tutaj do cholery robisz ?! - sama nie wiesz czemu zaczęłaś na nią krzyczeć.
- Przy..przyszłam się z tobą pożegnać..widziałam jak się pakujecie i..ii..- zaczęła płakać. Teraz można to było zobaczyć na kilometr. Bez słowa przytuliłaś się do niej i także zaczęłaś płakać.
- Rose przepraszam że cię zostawiłam. T..ty zawsze byłaś dla mnie moją najlepszą przyjaciółką. Nienawidzę siebie za to, że cię zostawiłam.
W przeszłości na prawdę byłyście dla siebie wszystkim. Praktycznie się nie rozstawałyście. Ty i ona tworzyłyście tak jakby jedną osobę. I teraz nagle wyjeżdżasz. Zaczęłaś płakać jeszcze bardziej.
- Ale czemu tak późno.. mi to mówisz ?! Nie widzisz, że ja teraz wyjeżdżam ?!- cholera. Twoje emocje po prostu były tak mieszane, że nie wiedziałaś czemu raz płaczesz a później krzyczysz.
- Pasażerowie na lot do Wielkiej Brytanii proszeni są na peron 7. Powtarzam...- super jeszcze teraz trzeba iść do tego cholernego samolotu.
- Ja.. ja muszę już iść.- powiedziawszy to jeszcze raz ją mocno uściskałaś i odkręcałaś się kiedy Sue z niewyobrażalną prędkością złapała cię za nadgarstek.
- Co ty wyprawiasz, puszczaj mnie !- nic nie powiedziała tylko wsadziła ci do kieszeni jakiś wielki pierścionek i mały liścik. Popatrzyłaś się w jej oczy. Zmieniały kolor. "chore".Otworzyłaś go "Możesz mnie nienawidzić lub mieć do mnie mieszane uczucia. Dla mnie zawsze będziesz najlepszą przyjaciółką. Noś to CAŁY CZAS. NIGDY TEGO NIE ZDEJMUJ.- xx Sue.
Wszystko robiło się coraz dziwniejsze. Bez słów poszłaś do czekającej na ciebie rodziny. 

Rozdział 3
Zbierałam się do wyjścia i chciałam otworzyć drzwi gdy nagle..drzwi się nie chciały otworzyć. Pomyślałam, że to mój durny brat Olek je trzyma, ale usłyszałam, że gra w piłkę na podwórku. Szczerze to takie rzeczy mnie nie ruszają ale to mnie przeraziło.. 
- Rose idę po ciebie !- oj teraz to na prawdę przyjdzie. 
- Już idę mamo ! Muszę jeszcze tylko ogarnąć makijaż bo przez przypadek się rozmazałam !- trzeba było skłamać. 
- Dobrze. Masz 3 minuty na zejście. Nie mamy dużo czasu i prywatnego samolotu.!
Napierałaś na drzwi z całej siły. W łazience zaczęło się robić duszno i tak jakby poczułaś jakby.. nie mogłaś tego określić. Grzebał w twoich myślach. Tak jakbyś była podzielona na dwie części i jedna mówiła by tu zostać i poddać się temu. "komuś" nie wiedziałaś nawet co to jest ten "ktoś" i co się z tobą dzieje. Druga część ciebie krzyczała "uciekaj stąd idiotko !!!". Tak też zrobiłaś naparłaś na drzwi z całej swojej siły i zeszłaś na dół na śniadanie.  

I oto kolejny 2 rozdział ;)~O. 
************************
Rozdział 2
Moje życie wyglądało tak beznadziejnie do czasu kiedy..nie dowiedziałam się o przeprowadzce do Wielkiej Brytanii. Nie wykazała żadnych emocji jak to na mnie. Nawet mnie to nie poruszyło. Znałam angielki perfekcyjnie bo odkąd miałam 6 lat zaczęłam chodzić na korki. Nienawidziłam tego ale teraz jestem nawet za to wdzięczna rodzicom. To dzięki tej 6 z angola jakoś zdałam do 2 klasy. Nigdy nie byłam za granicą. Nie przekroczyłam granic Polski. I teraz nagle już może nigdy do niej nie zawitam. Lekko się uśmiechnęłam gdy sobie to uświadomiłam. Było już po północy. Jutro wylot. Zgasiłam lampkę odłożyłam pamiętnik i zasnęłam.
   -Rosee ! Wstawaj za 2 godziny musimy już wyjechać na lotnisko ! Mam po ciebie przyjść czy w końcu ruszysz na dół swój zadek i raczysz się nam pokazać ?!- jeszcze głośniej nie można było.
Poszłam do łazienki. Oczy nadal miałam przymrużone. Obmyłam twarz wodą i nagleee... jakbym zobaczyła w lustrze siebie ale w innej postaci. To był nagły błysk. Pewnie się nie wyspałam. Trzeba przyznać wyglądałam dzisiaj nawet, nawet. Lekko poprawiłam włosy, zrobiłam lekki makijaż, myłam zęby i pomalowałam na czerwono usta. O dziwo moje duże błękitne oczy świeciły się tak jakby zaraz miały wybuchnąć. Pomyślałam, że serio jest ze mną coś nie tak. Zbierałam się do wyjścia i chciałam otworzyć drzwi gdy nagle..

Dodawajcie komentarzee ;**

Informacja

Mamy do Was prośbę. ;D Jeśli przeczytacie jakieś opowiadanie to zostawicie coś po sobie i dajcie po prostu komentarz czy wam się podoba itp.
Jeśli macie jakiekolwiek problemy niezależnie czy miłosne, przyjacielskie, rodzinne. Nam na prawdę możecie zaufać. Spróbujemy Wam doradzić i pomóc. Wszystkie pytania i strapienia wysyłajcie na pocztę ONEDIRECTIONLOFE@gmail.com
Niedługo zostanie założona nowa poczta lecz przez jakiś tydzień będziemy korzystać z poczty podanej powyżej :D
Wpadłam na pomysł żeby dodać jakieś zdjęcia jak mogą wyglądać bohaterowie mojego opowiadania ^^ jako pierwsze wstawię zdjęcie Rose i jej młodszego brata Olka. :D~O.
*******************************












Oto nasza Rose. ;)


   











A to Olek jej brat :D                                                                                                                                                                     

Rozdział 1


sobota, 8 września 2012

Powitanie :D

Hej tu Ola i Asia. Postanowiłyśmy założyć ten blog, ponieważ chcieliśmy podzielić się z Wami naszymi myślami, przemyśleniami o życiu, ludziach, miłości itp. Zapisywać tu będziemy wszystkie swoje historie, które zdarzyły się nam na prawdę i te które które zostały wymyślone przez nas i z którymi chciałyśmy się zawsze podzielić. Znajdą się tu także:

  • - Opowiadania 
  • - Imaginy (sami będziecie wybierać o czym chcecie Imagin bądź o kim. Ewentualnie same o tym zdecydujemy. )
  • - Ciekawe filmiki na którym możemy znaleźć się my lub zupełnie nieznane nam osoby, które przykuły naszą uwagę.
  • - Jakieś sny
  • - Teksty
  • - Fajne piosenki na różne humory
  • - Stronki, które warto polubić na Facebooku
  • - Rozmowy i nasze opinie o jakichkolwiek gwiazdach, zespołach, aktorach, serialach
  • - Śmieszne rozmowy i króciótkie marzenia o których pisałyśmy do siebie na gg 
  • Mamy nadzieję że Wam się spodoba ;D Ja Ola będę się podpisywać '~O.' a Asia '~A.'
  • Jutro zamieścimy jakieś opowiadanie to do jutrraaa :***